De afgelopen twee decennia is in Oeganda hard gewerkt aan toegankelijker onderwijs. De deelname aan het basisonderwijs nam toe van 2,7 miljoen leerlingen in 1997 tot 8,7 miljoen in 2010, en aan het middelbaar onderwijs van 0,5 miljoen in 2000 tot 1,5 miljoen in 2010. Maar lang niet alle leerlingen die de school binnenkomen, blijven er ook. In het basisonderwijs verlaat 60% voortijdig de school en in het voortgezet onderwijs is dat 50%. De meesten zijn daarmee voorgoed afgesloten van onderwijs; anders dan in veel westerse landen zijn er nog niet veel interventieprogramma's voor voortijdig schoolverlaters.
Voor zijn onderzoek voerde Cuthbert Tukundane diverse gesprekken met schoolverlaters. 'Ze beschrijven het van school afgaan als een negatieve, traumatische ervaring, die hun gevoel van eigenwaarde ondermijnde. Ze vertellen over hun ervaringen van uitsluiting en marginalisering, die leidden tot kleine baantjes, minderwaardig werk, werk in moeilijke omstandigheden met weinig toekomstmogelijkheden en het gevoel nergens thuis te horen.'
Tukundane adviseert de Oegandese overheid niet alleen ruim te investeren in interventieprogramma's, maar deze ook te verbeteren. Ze moeten flexibeler worden en zich naast het verwerven van kennis ook richten op sociale vaardigheden en praktische beroepsvaardigheden en empowerment. Veel onderwijs, en ook de interventieprogramma's, is te theoretisch en het imago van beroepsopleidingen slecht. Tukundane concludeert dat voortijdig schoolverlaten 'een probleem is dat niet alleen individuen, maar ook gemeenschappen en het gehele land raakt'.
Cuthbert Tukundane, Education and Skills for Development. Transforming Support Programmes for Early School Leavers in Uganda. Proefschrift Rijksuniversiteit Groningen, 2014.
Tekst: Bea Ros
Dit artikel is verschenen in de rubriek Onderzoek Kort van Didactief (mei 2014).
En blijf op de hoogte van onderwijsnieuws en de nieuwste wetenschappelijke ontwikkelingen!
Inschrijven
