Mooi onderwijs

De onderwijsprestaties glijden immers af. Rekenen en lezen lijken redeloos verloren en volgens de laatste berichten kunnen jonge mensen ook al geen gesprek op gang houden. En in plaats van een nationaal onderwijsplan voor de toekomst van Nederland, gaat de kaasschaaf rond in het hoger onderwijs. 

Op de docentenopleidingen bij mijn werkgever zijn alle tijdelijke contracten opgezegd. Talentvolle collega’s zijn vertrokken. De vanzelfsprekendheid waarmee grotere opleidingen hielpen om kleinere opleidingen in de lucht te houden, lijkt weg. De hogeschool vraagt dat elke faculteit positieve cijfers schrijft, maar dat is niet eenvoudig voor een faculteit met veel kleine lerarenopleidingen. Deze zijn per definitie duur. Het lerarentekort, weet u nog. 

Genoeg reden om te staken voor het behoud van de kwaliteit van het onderwijs, want de financiële druk komt uit Den Haag en het is niet zeker dat een nieuw kabinet deze druk van de ketel haalt.

Tegelijkertijd baal ik ervan dat de negativiteit weer overheerst. Ik ben de afgelopen weken veel op lesbezoek geweest. Op de scholen kon ik weer zien wat een leuke wereld het onderwijs is. Docenten die hard werken, maar die er ook veel voor terug krijgen. Jonge mensen zijn enorm leuk. Al die levens, die verwachtingen, die vrolijkheid.

Bij die lesbezoeken verlaat ik bijna altijd glimlachend de gebouwen. Er zijn grappen gemaakt, leerlingen in verwarring gebracht, liefdevol zaken uitgelegd, troostende armen om leerlingen geslagen. In de klassen zie je hoe graag de meeste leerlingen naar school gaan. Het is letterlijk de draaischijf in hun leven, een oefenplaats voor de grotemensenwereld. 

Het is niet gek dat op de docentenopleidingen steeds meer zij-instromers zich melden voor een nieuwe carrière. Het onderwijs is een veel aantrekkelijker werkplek, dan een bullshit-bestaan in een kantoorbaan tussen zeurende volwassenen. Ik ben ervan overtuigd dat als iedereen zou weten hoe zinvol, vrij en bevredigend werken in het onderwijs meestal is, het lerarentekort niet langer bestaat.

Helaas lukt het niet om deze positieve boodschap uit te dragen. Er is altijd wel een noodzaak om de klok te luiden. En het klopt, het onderwijs staat onder druk. Het klimaat onder het kabinet Schoof was (is?) anti-onderwijs, maar dat is gelukkig voorbij.

Ik wens en hoop dat de staking van 9 december een goed signaal geeft. Dat het komende kabinet-Jetten het onderwijs weer een impuls geeft en dat we met zijn allen het menselijk kapitaal, waar Nederland zo afhankelijk van is, weer bovenaan zetten. Omdat het moet, omdat het waardevol is, maar vooral omdat we de komende generatie jonge gretige, vrolijke mensen dit verschuldigd zijn.